Tussentijds beëindigingsverzoek schuldeiser geweigerd

In deze zaak gaat het om de vraag of er sprake is van feiten en omstandigheden die ten tijde van de toelating tot de schuldsaneringsregeling bestonden en die, als zij bij de rechtbank bekend waren geweest, aan toelating in de weg hadden gestaan, één en ander zoals bedoeld in art. 350 lid 3 onder f Fw.

De rechtbank constateert dat de vorderingen van verzoekster (die een affectieve relatie met de schuldenaar heeft gehad, uit welke relatie twee kinderen zijn geboren) en een andere schuldeiser vermeld staan op de schuldenlijst die bij het toelatingsverzoek is gevoegd, en dat omtrent de vorderingen van verzoekster nog aanvullende informatie door de rechtbank is opgevraagd en verkregen. De vorderingen van zowel verzoekster als de andere schuldeiser op de schuldenaar waren bij zijn toelating dus bekend en zijn in de beoordeling van de rechtbank meegenomen.

Ten overvloede overweegt de rechtbank daarbij dat de goede trouw van schuldenaar ten aanzien van het ontstaan en het onbetaald laten van zijn schulden bij toelating is getoetst en dat van kwade trouw niet is gebleken.

Voor een heroverweging van die beslissing is in het kader van het onderhavige verzoek geen ruimte. Daarbij merkt de rechtbank op dat verzoekster de mogelijkheid heeft gehad om in hoger beroep te gaan tegen de toelating.